Drogi na placu budowy

Dowóz materiałów wymaga budowy dróg przeznaczonych do ruchu o dużej intensywności. Podstawą sieci dróg na budowie powinny być trasy dróg stałych, a drogi prowizoryczne ich uzupełnieniem, przy czym ilość tych dróg powinna być ograniczona do minimum. Do bardzo dużych budów doprowadza się zazwyczaj ponadto bocznice kolei !normalnotorowej. Drogi na placach budowy wykonuje się bądź jako przelotowe (patrz rys. 10-1), jeżeli plac budowy połączony jest z zewnętrzną siecią drogową większą liczbą wjazdów, bądź też w układzie promieniowym. W tym wypadku są one dwukierunkowe (rys. 10-2).

Szerokość dróg jednokierunkowych na placach budowy, profilowanie i wreszcie wałowanie. W czasie wałowania należy powierzchnię drogi obficie polewać wodą (3 1 wody na 1 m2 drogi).

Nasilenie ruchu na takiej drodze może wynosić do 7,85 MN na dobę. Drogi żwirowe tymczasowe (rys. 10-5) wykonuje się sposobem powierzchniowym :na podłożu piaskowym lub gruntowym. Żwirowanie wykonuje się tylko w pasie jezdnym, przy czym żwir (lub pospółkę) rozprowadza się na uprzednio wyrównanym i uwałowanym torowisku. Lepiszczem żwiru jest glina w ilości około 30%. Grubość rozsypanej warstwy żwiru w osi drogi wynosi 25-4-30 cm.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Promujemy
Kategoria Strony