Złącza łącznikowe

Najczęściej obecnie stosowane są złącza na gwoździe i pierścienie. Wykonanie złącza gwoździowanego rozpoczyna się od rozry- sowania rozmieszczenia gwoździ. Jeżeli wykonuje się całą serię dźwigarów łączonych na gwoździe, dla poszczególnych złączy przygotowuje się z tektury, z tworzywa sztucznego lub z twardej płyty pilśniowej wzornik (szablon) rozmieszczenia gwoździ. Wzornik kładzie się w miejscu złącza i w otwory wbija lekko gwoździe, które dobija się po zdjęciu wzornika. W elementy z drewna iglastego gwoździe średnicy mniejszej od 6 mm wbija się bezpośrednio. Przed wbiciem grubszych gwoździ w drewno iglaste lub dowolnych gwoździ w drewno twarde trzeba wywiercić otwory o średnicy 0,95 średnicy gwoździa. Wbijanie jest lepsze, gdyż gwóźdź wchodząc zagęszcza włókna wzmacniając złącze, zaś przy wierceniu otworów, włókna są przerywane, co osłabia złącze. W czasie wykonywania złącza trzeba przestrzegać zasady, aby element cieńszy przybijać do grubszego. Należy unikać zaginania końców gwoździ.

Złącza na pierścienie wykonuje się w ten sposób, że najpierw wierci się otwór na śrubę wzmacniającą złącze. Następnie między łączone elementy wstawia się pierścień, wkłada śrubę w otwór i przez dokręcenie nakrętki śruby pierścień wciska się w drewno. Pierścień zębaty, pokazany na rys. 5-22a, może nierówno wcisnąć

się w łączone elementy, gdy w jednym z nich natrafi np. na sęk. Dlatego lepsze są pierścienie z przeponą, która zmusza do równego wbicia się w drewno (rys. 5-22b).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Kategoria Strony